piątek, 18 maja 2012

5 rad na wzmocnienie odporności

Istnieje kilka żelaznych zasad, o których należy pamiętać, aby wzmocnić swoją odporność i cieszyć się zdrowiem nawet w okresie o wzmożonym ryzyku zachorowań na infekcje.

czwartek, 10 maja 2012

Choroba zwyrodnieniowa stawów kolanowych a fizykoterapia

Warto również pamiętać, iż staw kolanowy jest nieustannie narażany na działanie znacznych sił, będących wynikiem wykonywania ruchów pod naciskiem masy ciała. Na skutek nieodpowiedniej postawy ciała, niewłaściwej diety oraz czynników zewnętrznych może łatwo dojść do różnego rodzaju kontuzji, wśród których wiele może być trudnych do wyleczenia i prowadzić do powikłań w późniejszym wieku.

Zwyrodnienie stawu kolanowego (gonarthrosis) to choroba przewlekła, występująca najczęściej po 50. roku życia. Czynnikami ją wywołującymi są przede wszystkim: nadwaga, praca stojąca oraz nieprawidłowości w budowie stóp.

Pierwsze zmiany w przebiegu choroby występują najczęściej na tylnej powierzchni rzepki. Ich objaw to silny ból, pojawiający się podczas wchodzenia po schodach, będący efektem ucisku rzepki w trakcie ruchu zgięcia kolana. Rzadszą przyczyną zmian zwyrodnieniowych jest uszkodzenie łąkotek na nasadzie bliższej kości piszczelowej, w wyniku czego powstaje zwężenie przestrzeni stawowej i towarzyszy temu powstawanie osteofitów. Ból w tej postaci choroby zwyrodnieniowej pojawia się najczęściej podczas stania oraz chodzenia.

Leczenie choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego, to przede wszystkim odpowiednio dopasowana fizjoterapia zlecona przez specjalistę wspomagana preparatami farmakologicznymi. W ramach terapii, stosuje się techniki manualne oraz ćwiczenia i uzupełnia się je o zabiegi fizykalne, mające na celu, w zależności od stadium choroby, zmniejszenie dolegliwości bólowych lub redukcję stanu zapalnego. Do najczęściej stosowanych zabiegów należą: krioterapia miejscowa, elektroterapia (jonoforeza), ultradźwięki oraz pole magnetyczne niskiej częstotliwości.

Kompleksowa fizjoterapia uzupełniona o odpowiednio zbilansowaną dietę zawierająca produkty bogate w wapń(warto dodatkowo wzbogacić ją o suplementy diety dostarczające do organizmu kolagen), jest szansą na poprawę komfortu życia pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów.


--
O autorze
Fizjoterapeuta Wrocław

piątek, 20 kwietnia 2012

Przyczyny niedoboru wapnia

Prawie całe pokłady wapnia znajdują swoje miejsce w naszym szkielecie oraz zębach. Chociaż tylko 1 procent całej zawartości zawiera się w krwi i tkankach miękkich, ma on niezmiernie duże znaczenie funkcjonowanie naszego organizmu. Jego obecność pozwala na metabolizowanie witaminy D, wspomaga procesy krzepnięcia krwi, a w połączeniu z magnezem wpływa na prawidłowe funkcjonowanie układu naczyniowo-sercowego. Ponadto wspomaga on i jest niezbędny w procesie wydzielania hormonów.

poniedziałek, 2 kwietnia 2012

Czym jest zespół jelita drażliwego

Zespół jelita drażliwego spowodowany jest nadczynnością tego organu i zaburzeniem jego motoryki. Prowadzi to do takich dolegliwości, jak ucisk w brzuchu, uczucie przepełnienia w brzuchu, kurcze brzuszne o różnym nasileniu i częstotliwości. Objawy te najczęściej ustępują po wypróżnieniu. Chorzy mogą również cierpieć na zaparcia.

Jako przyczynę występowania zespołu jelita drażliwego uważa się przede wszystkim problemy na tle nerwowym, w tym różnego rodzaju urazy psychiczne, stres, depresja, stan lękowe.

Mimo, iż choroba ta jest tak powszechna to nie wymyślono jednego lekarstwa, który skutecznie by z nią walczył. Można jednak łagodzić poszczególne dolegliwości stosując odpowiednią dietę. W czasie zaparć warto sięgać po produkty pełnoziarniste, bogate w błonnik. Możemy również zdecydować się na specjalną dietę mającą na celu oczyszczanie jelit lub sięgnąć po preparaty, które wspomagają oczyszczenie. Natomiast w czasie biegunek należy unikać tłuszczów oraz zrezygnować z produktów bogatych w błonnik. Można spożywać chude mięso, produkty pszenne, delikatne warzywa i owoce, bez skórki i pestek.

To oczywiście jedynie przykłady elementów diety. W rzeczywistości problem zespołu jelita drażliwego jest dużo bardziej złożony, gdyż jak wyżej wspomniano, wiąże się z czynnikami psychicznymi.

Oprócz odpowiedniej diety warto włączać również inne czynniki, jak sport, ruch na świeżym powietrzu, który niezwykle odpręża i relaksuje. Należy starać się prowadzić w miarę możliwości zrównoważony tryb życia, unikać stresu.


Jeśli dolegliwości związane z zespołem jelita drażliwego nasilają się, warto sięgać po odpowiednie suplementy diety, których celem będzie złagodzenie naszych stanów emocjonalnych. Nie można ich jednak traktować jako lekarstwo, a jedynie jako pomoc w radzeniu sobie z naszym rozchwianym układem nerwowym.

Aby uregulować nasz układ pokarmowy, możemy również sięgnąć po preparaty witaminowe regulujące trawienie.

Zespół jelita drażliwego jest dolegliwością, która wywołuje duży dyskomfort psychiczny i fizyczny. Jeśli należy do osób cierpiących na to schorzenie, warto każdego dnia pamiętać o odpowiedniej diecie.



--
O autorze
Irena Zobniów
Encyklopedia zdrowia

wtorek, 27 marca 2012

Nie lekceważ niedoborów witamin

Na niedobory witamin narażone są przede wszystkim osoby będące na rygorystycznej diecie, kobiety w ciąży oraz karmiące piersią, młodzież w wieku dojrzewania, seniorzy bądź dzieci.

Przyczynami niedoborów witamin mogą być również zaburzenia wchłaniania i przyswajania tych składników przez nasz organizm na skutek uwarunkowań genetycznych lub po przebytych chorobach i kuracjach antybiotykowych.

niedziela, 18 marca 2012

Prawidłowa diagnoza to podstawa w fizjoterapii

W badaniu dignostycznym wyróżnić można:
1. Badanie fizykalne miejscowe, które dotyczy poszczególnych części ciała
  • Statyczne: pomiary linijne (długości oraz obwody kończyn).
  • Dynamiczne: badanie zakresu ruchomości, ocena siły mięśniowej, testy czynnościowe.
2. Badanie fizykalne ogólne, które odnosi się do całego ciała badanego:
  • Statyczne: ocena postawy ciała.
  • Dynamiczne: analiza chodu oraz funkcji, testy funkcjonalne.

Stabilizator zamiast gipsu

Staw kolanowy musi być zatem bardzo wytrzymały, by utrzymywać ciało w prawidłowej postawie, ale z drugiej strony być na tyle elastyczne, by zapewniać komfortowy i swobodny ruch w trakcie schylania, kucania, wspinania itp.